Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8487 K.2012/15421

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2007/277-2009/1523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların araç kredisi taksitlerini süresinde ödememeleri nedeniyle kredi borcunun, garantörlük sıfatına haiz olan müvekkili tarafından kredi veren bankaya ödendiğini ve alacak ve ferilerinin banka tarafından müvekkili şirkete temlik edildiğini, temlik sözleşmesi gereğince davalılar hakkında alacak ve fer’ilerini tahsil amaçlı takip başlatıldığını, davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu ancak bir yıllık itirazın iptali davası açma süresinin dolması nedeniyle alacak davası açıldığını ileri sürerek, 2.640, 87 TL alacağın ihtarname tebliği itibariyle hesaplanacak sözleşme faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, Vakıfbank Yenişehir Şubesi tarafından noter ihtarnamesi ile müvekkiline teslim edilen ibranamenin, müvekkilinin bankaya kredi borcunun tamamını kendisinin ödediğini gösterir kayıt olduğunu, müvekkilinin bu bağlamda herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar ..., ..., ve ..., davaya cevap vermemişlerdir

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirket ile dava dışı Türkiye Vakıflar Bankası arasında imzalanan tüketici kredisine istinaden davalıya araç kredisi kullandırıldığı ve ihtilafın da bu krediden kaynaklandığı, davacı, bu davayı 23.11.1998 tarihli temlik belgesine istinaden açmış ise de, davalı şirket vekili tarafından dosyaya ibraz edilen Ankara 50. Noterliği’nin 30.09.2002 tarih ve 14185 yevmiye numaralı ibranamesine göre, dava dışı Vakıflar Bankası’nın davalıdan olan kredi alacağını tahsil ederek kredi borcundan dolayı davalı şirketi ibra ettiği, dolayısıyla ödeme ile borcun sona erdiği, bu ibranamenin alacağı temlik alan davacıya karşıda ileri sürülebileceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, garantörlük sözleşmesine dayalı rücuen alacak istemine ilişkindir.

Davacı tarafından davalılara karşı başlatılan Kadıköy 7. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3178 sayılı takip dosyasında, dava konusu alacağa ilişkin temliknameye de dayanılmış olup iş bu temlikname ödeme emri ile davalı borçlulara tebliğ edilmiştir.

Temliknameye vakıf olan davalıların ve asıl borçlu Kutay firmasının, buna rağmen 30.09.2002 tarihli ibraname ile borcu dava dışı Banka'ya ödemesinin, Mülga 818 sayılı BK'nun 165. maddesine göre, davalı asıl borçluyu borcundan kurtarmayacağı gibi dava dışı Banka'nın da temlike rağmen, davalı asıl borçluya 30.09.2002 tarihli ibranameyi düzenleyerek vermesi ve rehni kaldırması Yasaya uygun değildir.

Bu itibarla, davacı, 23.11.1998 tarihinde BK'nun 162 vd. hükümleri uyarınca dava konusu alacağın tamamını dava dışı bankadan temlik aldığına göre, davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.