Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8648 K.2012/15573

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2011 tarih ve 2010/44-2011/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili , davacı şirketin 2008/64049 sayılı ve "SATENCEMENT" ibareli marka başvurusunun, TPE YİDK kararıyla 19. sınıftaki inşaat malzemeleri yönünden 556 Sayılı KHK'nin 7/1 (a) (c) (f) maddesi uyarınca reddedildiğini, red gerekçesinin yerinde olmadığını, davacı şirketin daha önce "DECOCEMENT", "SATENGİPS", "JETCEMENT" ve" İZOCEMENT" ibarelerini marka olarak tescil ettirdiğini, başvuru markasının ayırt edicilik unsurunun bulunduğunu, ibarenin tanımlayıcı da olmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve marka başvurusunun reddedilen hizmetler yönünden devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekli, başvuru konusu markanın ayırt edicilik unsurunun bulunmadığını ve başvuru kapsamındaki ürünler için tanımlayıcı veya yanıltıcı olduğunu, YİDK kararının yerinde olduğunu belirterek davanının reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma , benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tüketicinin markadaki "Saten" ibaresini , boya, sıva ve alçı gibi inşaat malzemelerinin türünü belirlemek için sıfat olarak kabul edeceği, bilinçli tüketici kitlesi nezdinde "Çimento esaslı saten sıva" anlamına gelen başvuru markası, hedef kitlenin umumi intibası dikkate alındığında, tescil kapsamında yer alan "inşaat, yol yapımı, tamirat.vb.." mallarda çimento, alçı vs sıva ve dolgu malzemeleri için tanımlayıcı, KHK'nin 7/1-a ve 5 m anlamında işletmesel köken bildirmeyen ve ayırt ediciliği bulunmayan bir işaret,

diğer mallar yönünden ise gerçekte "saten çimento" kullanılmadığı halde sanki bu malzeme kullanılmış gibi bir izlenim ve intiba oluşturması nedeniyle yanıltıcı nitelik taşıdığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.