Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8800 K.2012/15914

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2002/313-2010/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili meslek birliğinin üyeleri olan komşu hak sahipleri icracı yorumcu sanatçıların çıkarlarını korumak üzere kurulmuş bir meslek birliği olduğunu, dava konusu “SIDIKA” isimli tv dizisinin yapımının Yeşilçam ve Delta Filmcilik tarafından 1997-1998 yıllarında gerçekleştirildiğini ve davalının sahip olduğu TV kanalında yayınlandığını, daha sonra müvekkillerinden izin alınmadan tekrar yayınlandığını müvekkilinin mali haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek FSEK'nun 68. maddesine göre 20.000,00 TL tazminatın ihtarname tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılama sırasında meslek birliğin sona ermesi nedeniyle davacılar tarafından davaya devam edilmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve 2.bilirkişi kök-ek raporlarına göre, dava konusu dizinin davalı şirket televizyonunda izinsiz olarak yayınlandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 13/07/2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen miktarda alacağın bulunduğu kabul edilerek taleple sınırlı olarak toplam 20.000,00 TL’nın ihtarnameye göre oluşan temerrüt tarihi 14/01/2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası İçerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Ancak, davalı 15/01/2002 tarihinde temerrüde düşmüş olmasına rağmen, mahkemece temerrüt tarihi 14/01/2002 kabul edilerek bu tarihten itibaren reeskont faizine hükmedilmesi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin bu hususa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.