Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8905 K.2012/15408

Taraflar arasında görülen davada İzmir(Kapatılan) 15. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2011 tarih ve 2010/1136-2011/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan aldığı tüketici kredisini geri ödediği halde 23/11/2007 tarihli ihtarname ile 356,55 TL borcun bulunduğunun bildirildiğini ve icra tehdidi altında 16/12/2007 tarihinde 370,00 TL daha tahsil edildiğini, fazla ödemenin iadesi için İzmir 2. Tüketici Mahkemesine açılan davada müvekkilinin fazla ödeme yaptığının belirlendiğini, davalı bankanın kusurundan dolayı Merkez Bankası nezdinde kara listeye alınan müvekkilinin farklı bankalara yaptığı kredi başvurularının reddedildiğini, kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle 5.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zararının bulunmadığını, zararın ispat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının kullandığı tüketici kredisini ödediği halde borcunu zamanında ödemediğinden bahisle TC Merkez Bankası kayıtlarına negatif olarak geçtiği, davalı bankaca sehven bildirim yapıldığının bildirilmesi üzerine kaydın silindiği, borcunu gecikmeksizin ödeyen davacının adının negatif olarak TC Merkez Bankası kayıtlarına geçmesi ve borcunu zamanında ödemeyen kişi durumuna düşürülmesinin onur kırıcı ve itibar zedeleyici olduğu gerekçesiyle takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.