Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9267 K.2012/5227

Taraflar arasında görülen davada Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2011 tarih ve 2010/473-2011/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun süredir Almanya'da yaşadığını, Türkiye'ye geldiği zaman davalı banka şubesinde iki ayrı hesap açtırdığını ve bu hesaplara 25.08.1997 tarihinde 4949,04 EURO, 12.01.1997 tarihinde ise 4237,57 EURO yatırdığını, daha sonra Almanya'ya giden müvekkilinin geçirdiği beyin kanaması sonucu felç kaldığını ve Türkiye'ye gelerek işlem yapmasının imkansız hale geldiğini, davalı bankanın hesapta 10 yıl boyunca herhangi bir işlem yapılmadığından bahisle söz konusu parayı TMSF'ye aktardığını,

ancak hesap açılırken müvekkilinin kimlik ve hesap bilgilerini almayan davalının iadeli taahhütlü mektupla bu konuda müvekkiline bildirimde bulunmadığını, ayrıca müvekkilinin hastalığının BK'nun 117. maddesi uyarınca mücbir sebep teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı tarafından TMSF'ye aktarılan paranın reeskont faizi ile birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının mevduat hesabı üzerinde 10 yıl boyunca herhangi bir işlem yapmamasından dolayı hesaptaki paranın TMSF'ye aktarıldığını, müvekkilinin, Mevduat ve Katılım Fonunun Kabulüne, Çekilmesine ve Zamanaşımına Uğrayan Mevduat, Katılım Fonu, Emanet ve Alacaklara İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca işlem yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Almanya'da ikamet ettiği, yurda dönüş yaptığı sırada davalı banka şubesinde iki ayrı hesap açtığı, bu hesaplarda son işlemlerin 1997 yılı içinde yapıldığı, son işlem tarihinden itibaren 10 yıl süre ile işlem görmeyen hesaplardaki mevduatın davalı tarafça TMSF'ye devredildiği, bu hesaplarla ilgili olarak davacının adresi bulunmadığından kendisine tebligat yapılmadığının davalı bankaca bildirildiği,

bir güven kurumu olan bankanın kendisine parasını emanet eden müşterilerinin zarara uğramaması için her türlü önlemi almasının gerektiği, davalı şubenin hesap açılırken davacının açık kimlik bilgileri ile adresini almakta ihmalkar davrandığı, davalının bu ihmali neticesinde davacının mağduriyet yaşadığı, gazetede yapılan ilanlarda genel ifadeler kullanıldığı ve davacının adına açıkça yer verilmediği, bu işlemin davalıyı sorumluluktan kurtarmadığı,

özen yükümlülüğüne aykırı hareket ederek davacının zararına yol açan davalının bu zararı karşılamak zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 9.186,61 EURO'nun dava tarihindeki karşılığının ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.