Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9284 K.2012/19150

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/02/2011 tarih ve 2010/223-2011/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ........ tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'un 2008/74493 sayılı marka başvurusu ile 35.sınıfta "EXOYAX" ibaresini marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “EXOYAX" ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait "OYAK" ibareli marka ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait "OYAK" markasının tanınmış olduğunu, markanın başka sınıflarda tescili halinde bile müvekkiline ait markanın itibarından haksız olarak yararlanacağını ve markanın itibarını zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 24.05.2010 tarih ve 2010-M-2104 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu marka tescil başvurusu ile davacının itiraza dayanak markasının yazılış, görsel yönden benzer olmadığını, bütün olarak gerek telaffuzları itibariyle farklı olduklarını, farklı şekilde dizayn edildiklerini, tüm bu farklılıklar nazara alındığında tüketicilerin markalar ya da markaların ait olduğu işletmeler arasında bir irtibat bulunduğunu düşünmelerinin imkansız olduğunu, müvekkili Enstitü'ce alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., dava konusu “EXOYAX” markası ile davacı markaları arasında bir benzerlik ve karışıklığa yol açabilecek bir durumun bulunmağını, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu ve bu nedenle davanın reddinin gerektiğini, bununla birlikte, dava konusu marka başvurusu “EXOYAX”ın tescilinin tamamlanması için gerekli işlemleri yapmadığını, gerek dava nedeniyle gerekse davacı kurum ile geçmişe dayanan iyi münasebetleri nedeniyle davanın uzamaması ve iyi münasebetlerin bozulmaması amacıyla, tescil başvurusundan iyi niyetli ve bilerek vazgeçtiğini bu nedenle davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı başvurusu ile davacı markası arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.