Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9400 K.2012/16267

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/01/2011 tarih ve 2008/6-2011/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 29.01.2001, 05.02.2001 ve 06.02.2001 tarihlerinde toplam 149.000 TL ticari kredi kullandığını, sırasıyla %59, %55 ve %53 olan faiz oranının 22.02.2001 tarihinden itibaren davalının %250 olarak uygulayarak müvekkilinden fazla faiz tahsil edildiğini ileri sürerek 28.302,55 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kullandığı kredilere uygulanan faiz oranlarının yürürlükteki mevzuat hükümleri ve sözleşmedeki hükümlere uygun olarak gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozmaya uyularak, özel sektör bankalarınca uygulanan faiz oranları ile bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının davacıdan 3.761,08 TL haksız tahsilat yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.761,08 TL'nin 31.03.2001 tarihinden itibaren yıllık %70 oranında ve bu miktarı aşmamak üzere değişen oranda reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.