Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/9594 K.2012/15666

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/04/2011 tarih ve 2010/315-2011/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında evim paket sigorta poliçesi düzenlendiğini, 02.01.2010 tarihinde aşırı yağışlar sebebiyle kanalizasyonun tıkanması üzerine kanalizasyon sularının müvekkilinin oturduğu eve dolduğunu, oluşan hasar bedelinin 6.318 TL’lik kısmının davalı tarafından ödendiğini, müvekkilinin zararının daha yüksek olduğunu ileri sürerek, 18.632 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacının uğradığı zararı ödediğini, davacının ödenen zarar miktarını aşan bir zararının bulunması halinde bunu kanıtlaması gerektiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça su baskınına maruz kalan binanın onarımı, evin nakliyesi, boyası ve temizlik işlerine ilişkin bedeller talep edilmişse de bu giderlerin sigorta kapsamı dışında olduğu, zarar gördüğü belirtilen çeyiz eşyası ve giyim eşyalarında oluşan hasarın ekspertiz incelemesi sırasında fotoğraflarla tespit edilmesi karşısında bu kalemler bakımından istenilen tazminatın gerçek zarar ile uyumlu olmadığı, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda da ifade edildiği üzere, toplam zarar tutarının 9.993,57 TL olduğu, bu miktardan davalı ... tarafından ödenen kısım düşüldüğünde geriye 3.063,08 TL kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.063,08 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.