Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10014 K.2012/14245

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2010 gün ve 2006/634-2010/103 sayılı kararı bozan Daire’nin 05.03.2012 gün ve 2010/11620-2012/3230 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ÜLKER grubuna dahil olan müvekkilinin "PASTANEM" ibaresinden oluşan markayı 29., 30., 32. ve 43. sınıflara giren mal ve hizmetlerde kullanılması düşüncesi ile TPE'ye yaptığı başvuru ve YİDK'ya yaptığı itirazın 556 sayılı KHK'nın 7/1-a ve c bentlerine aykırılık teşkil edeceği kanaatiyle reddedildiğini, kararın kendi içinde çelişkili ve haksız olduğunu, zira bir işaret 7/1-c anlamında cins ya da vasıf bildiriyor ise bir şey belirttiğini ve dolayısıyla ayırt ediciliğe de sahip olduğunu, tescilinin 7/1-a sebebiyle reddedilemeyeceğini ileri sürerek TPE YİDK'nın 2006-M-719 sayılı kararının iptaline, marka tescil başvurusunun emtia listesindeki tüm mal ve hizmetler için tescil edilmek üzere ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, dava konusunun KHK'nin 7/1-a maddesine göre ayırtedici olan "Pastanem" ibaresinin 7/1-c maddesine uygun olduğu, bu ibarenin farklı bir anlam ve çağrışım içerdiği, rakip pastanelere zarar vermeyeceği, zayıf bir marka olmasının sadece markaya yatırım yapacak olan kişinin ekonomik menfaatini ilgilendireceği, marka olarak tescil ettirilmesinin "pastane", "pastanesi", "pastaneleri" gibi ibarelerin kullanılmasını engellemeyeceği, "PASTANEM" ibaresinin herkes tarafından kullanılmadığı, KHK'nın 7/1-f maddesi anlamında halkı yanıltacak markalardan olmadığı,

davacı ibaresinin 43. sınıf hizmetlerde marka olaraka kullanılabilmesini engellemeyi gerektirecek özel bir sebebin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK'nın 2006-M-719 sayılı kararının iptaline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.