Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1032 K.2012/6682

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2008/363-2009/266 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi birleşen davanın davalısı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/04/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av ....l ile davalı Paraf Tekstil Ltd. Şti. vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin cep telefonu tasarımlarının tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, önceki dönemde müvekkilinin ve eşinin ortak olduğu birleşen davanın davalısının bu başvuruya itiraz ettiğini, itiraz ekinde görülen kayıtlar ile itiraz edilen tasarımların benzer görüldüğü, ancak başvuru sahibinin kamuya sunulduğu tarihte kamuya sunan firmanın ortaklarından olması sebebiyle bu durumun yeniliği etkilemediği,

hak sahipliğine ilişkin iddia ile karşı iddiaları ispatlayıcı belge sunulmadığı ve konunun adli mercilerce halledilmesi gerekçesiyle başvurunun tesciline karar verdiğini, daha sonra kendiliğinden ayrı bir karar ile itiraz ekinde sunulan kayıtlarla itiraz edilen kayıtların benzer görüldüğü, kamuya sunma tarihinde davacının, davalı şirketin ortağı Olmakla beraber 08.11.2008 tarihinde aktif ve pasifleriyle beraber ortaklığını devir ettiği, söz konusu kamuya sunma fiillerinin tescilli tasarımlarının yeniliğini ve ayırt ediciliğini kaldırdığı,

başvurunun iddialarını destekleyici kanıt sunmadığı gerekçesiyle başvurunun iptaline karar verdiğini, ikinci kere böyle bir kararı veremeyeceğini, ilk kararın mahkeme kararı ile kaldırılmasının gerektiğini, esasen tasarımların müvekkiline ait olduğunu, bu konuda ihtilaf bulunmadığını, davalı şirketin satışını yaptığı cep telefonlarında ortağı olduğu dönemde kullanımına izin verdiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK kararının 07.11.2008 tarih ve T-535 sayılı kararının yok sayılarak 25.07.2008 tarihli kararın geçerli olduğunun kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacının başvurusunda hatalı değerlendirme yapıldığını, davalı şirketteki ortaklığını aktif ve pasifleriyle birlikte devir ettiğinin fark edilmediğini, ikinci kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, tasarımların yeni olmadığını, müvekkili tarafından uzun süreden beri kullanıldıklarını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tasarım tescil başvurusuna birleşen davanın davalısının itiraz ettiği, bu itirazın davalı TPE tarafından değerlendirilerek reddi yönünde kesin kararını verdiği, daha sonra bu kararın tam tersi uyuşmazlığa konu ikinci kararı tesis ettiği, 5000 sayılı KHK’nin 10/3. maddesi uyarınca YİDK kararlarının TPE’nin nihai kararları olduğu ve bu kararlara karşı mahkemeye dava açılabileceği, somut olayda başvurucunun ortaklıktan ayrıldığının sehven gözden kaçırıldığı kabul edilerek ikinci kararın tesis edildiği, maddi hata olsa bile,

davalı TPE’nin yazım kuralları hariç kendi kararından dönemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPE YİDK’nin 26.09.2008 tarih ve 2008-T-535 sayılı kararının iptaline, 25.07.2008 tarih ve 2008-T-535 sayılı kararının geçerli olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davanın davalısı şirket vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen davanın davalısı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.