Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10405 K.2012/15553

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/03/2010 gün ve 2008/358-2010/178 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/03/2012 gün ve 2011/2221-2012/3069 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini, ayrıca müvekkili tarafından davalıya nakden borç para verildiğini ve bu borç karşılığı davalıdan çek ve bonolar alındığını, ancak davalının sözleşmeden kaynaklanan borcunu ödemediğini ve borç para karşılığı verilen bonoların sözleşme borcunun ödemesi için verildiği iddiasında bulunduğunu, oysa davalının ödeme iddiasını yazılı belgeyle ispatlamasının gerektiğini, davalıya verilen hizmet karşılığı hakedilen faturalara dayalı ücret ödenmediğinden 95.077,00 TL asıl alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının yaptığı itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu borcun bonolar verilmek suretiyle ödendiğini, bonolar üzerinde “malen” kaydının bulunduğunu savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalının asıl borç miktarına ilişkin kabul beyanı uyarınca davalı borcunun 75.343,50 TL olduğu ve bu borcun davalı tarafından davacıya verilen bonolarla ödendiğinin ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, icra takibine vaki itirazın işlemiş faiziyle birlikte 77.289,32 TL için iptaline, inkar tazminatı istemini ise reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.