Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10442 K.2012/14879

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/10/2009 tarih ve 2008/143-2009/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında davalının Ekim dönemi sipariş toplantısı organizasyonunun gerçekleştirilmesi için protokol düzenlendiğini, organizasyonun gerçekleştirilmesine rağmen davalının protokol gereğince müvekkiline ödemesi gereken bedeli ödemediğini ileri sürerek, 22.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında protokol düzenlendiğini, ancak bu protokol gereğince ödenmesi gereken miktarın müvekkili tarafından davacıya ödendiğini ve herhangi bir borç kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen protokolde, verilecek hizmetin kapsamının belirlendiği ancak bunun parasal miktarının gösterilmediği, davacı tarafça yapılan hizmetler karşılığı davalıya hitaben toplam 209.733,94 TL bedelli fatura kesildiği, bunun 49.782,68 TL'lik kısmı için davalının iade faturası düzenlediği, bu faturanın davacı tarafça kabul edildiği, bu haliyle 171.782,68 TL'nin ödenmesi konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, davalı tarafından davacıya toplam 147.841 TL ödendiği,

her ne kadar ödenmeyen kısım 37.951,27 TL'ye tekabül etmekte ise de taraflar arasındaki 10.01.2008 tarihli elektronik yazışmadan alacağın 159.951,27 TL olarak belirlendiğinin anlaşıldığı, ödenen miktar da gözetildiğinde davalının davacıya 12.110,27 TL borçlu bulunduğu gerekçesiyle bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, tacirler arası hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, davacı tarafından gerçekleştirilen hizmetin bedeline ilişkin olarak davalıya hitaben toplam 209.733,94 TL bedelli fatura düzenlendiği, bu miktarın 49.782,68 TL'lik kısmı için davalının iade faturası kestiği, iade faturasının davacı tarafından kabul gördüğü, bu haliyle 171.782,68 TL'nin ödenmesi hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Ancak, mahkemenin bu kabulü dosya içeriği ile uyuşmamaktadır. Zira davacı tarafından davalıya hitaben önce 55.892,67 TL ve 115.890 TL bedelli iki adet fatura keşide edilmiş, davalının bu faturaların 49.782,68 TL'lik kısmı için iade faturası düzenlenmesi üzerine davacı tarafça bu defa 37.951,27 TL'lik fatura tanzim edilmiştir.

Davacı tarafından düzenlenen son fatura davalı kayıtlarında yer almadığı gibi işbu faturanın usulüne uygun bir biçimde davalı tarafa tebliğ edildiği ve itiraza uğramadığı da davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Esasen taraflar arasındaki uyuşmazlık da 37.951,27 TL'lik son fatura konusu hizmetin bedeli üzerinde toplanmaktadır.

Davacı tarafından davalıya sipariş toplantısı organizasyon hizmetinin verildiği ve bunun karşılığında davalının davacıya toplam 147.841 TL ödediği uyuşmazlık konusu olmadığından mahkemece, taraflar arasındaki protokol hükümleri de gözetilerek davacı tarafından davalıya verilen hizmetin toplam bedelinin gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.