Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10610 K.2012/14989

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2012 tarih ve 2012/144-2012/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin toplam % 40 sermaye payına sahip ortakları olduğunu, 3 yıl için seçilen yönetim kurulu ve denetçilerin görev sürelerinin 25/02/2012 tarihinde sona erdiğini ancak taleplerine rağmen şirket genel kurul toplantısının yapılmadığını ve şirketin organlarından yoksun kaldığını ileri sürerek, şirketin olağanüstü genel kurul toplantısının yapılması hususunda gereken işlemlerin başlatılmasıyla ilgili izin ve yetkinin taraflarına verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul yapılması için yönetim kurulu kararı alınmasına yönelik üyelere çağrı yapılmasına rağmen davalıların karara katılmamaları nedeniyle işin sürüncemede kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların yetkili organlara müracaatlarının sonuçsuz kalması nedeni ile TTK. 367. maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesi ile davalı Manisa Döküm Sanayi ve Ticaret A.Ş 'nin pay sahibi bulunan davacılara, şirketin olağanüstü genel kurul toplantısının yapılması konusunda gereken işlemleri başlatmalarıyla ilgili izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemenin davacıları olağanüstü genel kurul toplantısına davete yetkili kılmaya dair verdiği iznin, süresi biten yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin seçimi hususunun genel kurulda görüşülmesi konusunda olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.