Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/10955 K.2012/16593

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.11.2010 gün ve 2010/253-2010/489 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.05.2012 gün ve 2011/13777-2012/8132 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı... tarafından keşide edilerek alacak - borç ilişkisi sebebiyle müvekkili ...'a verilen Asya Finans Kurumu A.Ş. Gaziantep Şubesi'ne ait 6774882 nolu 20.02.2010 tarihli ve 15.000 TL miktarlı bir adet çekin müvekkilinin arabasından 07.10.2009 günü çalındığını ve davalıların kötü niyetli olarak çeki elinde bulundurduklarını ileri sürerek dava konusu çekin davalılardan alınarak müvekkiline verilmesini, aksi takdirde çek bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kendilerine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen tüm dosya kapsamına göre, davacının Asya Finans Kurumu A.Ş. Gaziantep Şubesi'ne ait 6774882 nolu 20.02.2010 tarihli ve 15.000 TL meblağlı bir adet çekin çalındığı iddiasıyla kendisine iadesini talep etmesine rağmen çekin incelenmesinden hamiline olarak... tarafından keşide edildiği, davalı ...'ın bu çeki diğer davalı ...'ya ciro ettiği, çek içeriğinden davacı ...'un keşideci veya ciranta sıfatını taşımadığının görüldüğü gibi bu çekin kendisine verildiğini ve rızası hilafına elinden çıktığını da ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.