Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11051 K.2013/10013

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2010/368-2012/267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve diğer davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 senesinde hastanede tedavi gördüğü sırada davalılardan ...'nın kendisini ilaç alınacağı bahanesiyle kandırarak nüfus cüzdanını aldığını ve nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırarak, müvekkilinin diğer davalı banka nezdinde bulunan hesabından 4,500.00 TL çektiğini, davalı ...'nın bu olay sebebiyle ... 2 Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılanarak mahkum olduğunu, davalı bankanın gerekli özen ve dikkati göstermemesi sebebiyle kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 4.500 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'nın, davacının nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle davacının hesabından para çektiği, anılan davalının olay sebebiyle yargılandığı ceza mahkemesince verilen ve kesinleşen ilamla nüfus cüzdanında aldatıcılık kabiliyeti olmadığının belirlendiği buna rağmen ödeme yapan davalı bankanın üzerine düşen özen yükümlülüğünü ihlal ettiği, davacının da kimliğini ve kimlik bilgilerini korumak konusunda yeterli özeni göstermediği,

yeterince tanımadığı davalı ...'e nüfus cüzdanın tereddütsüz verdiği ve bu suretle zararın meydana gelmesinde müterafik kusurlu olduğu bu nedenle davalı bankanın ödeyeceği tazminattan BK'nın 44. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği, diğer davalının zararın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4,500.00 TL'nin 2,250.00 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, kalan kısmının davalı ...'ten müstakilen, haksız fiilin vuku bulduğu 21.06.2006'dan itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ve diğer davalı temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davalı ...'ya 11/05/2012 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nın 432. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 01/06/2012 günü anılan davalı tarafından temyiz edilmiştir. Aynı Yasa'nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu konuda karar verilebileceğinden, davalı ...'nın temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.