Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11201 K.2012/15795

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.09.2010 gün ve 2009/133-2010/326 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.04.2012 gün ve 2010/15948-2012/5815 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ... adına davalı Banka'nın Eskişehir Şubesi'nde YTL, Euro, USD türünde üç adet cari hesabı bulunduğunu, 28.03.2006 tarihinde internet üzerinden müvekkilinin şifre ve kişisel bilgileri çalınmak suretiyle döviz cinsindeki paraların üçüncü kişilerce bozdurularak YTL hesabına aktarılıp yine aynı kişilerce YTL hesabındaki 21.621.00 TL'nin başka şahısların banka hesaplarına EFT yapıldığını, hesaplara aktarılan 9.285,00 TL tutarın çekilmeden bloke konularak iade edilmediğini, neticede 11.976,00 TL'nın internet bankacılığı sisteminde davalı Banka'nın sorumluluğunda zayi olduğunu ifade ederek 11.976,00 TL'nın olay tarihi 28.03.2006'dan itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili Banka'ya herhangi bir kusur isnat edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı Banka'nın tam güvenli sistem oluşturmadığı bilgilerin üçüncü kişiler tarafından elde edilmesinde davacının kusurlu olduğuna dair herhangi bir kanıta rastlanmadığı, elektronik bankacılık uygulmasında asıl menfaat sahibi davalı Banka olduğu, bu nedenle iki tarafa da yüklenmeyen sorumluluk hallerinde dahi zararın banka üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 11.976,00 YTL'nin 28.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.04.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.