Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11582 K.2012/17186

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 gün ve 2009/332-2010/93 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/02/2012 gün ve 2010/10821-2012/2298 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı şirkete sigortalı olup 29.07.2006 tarihinde mağazanın elektrik kontağından kaynaklanan yangın nedeniyle binanın bir kısmı, bazı demirbaşlar ve satışa sunulmuş ürünlerin zarar gördüğünü, yangın nedeniyle yaklaşık 40.000 TL zarar meydana geldiği halde davalı tarafın 8.581 TL ödeme teklifinde bulunduğunu, kısmi ödeme teklifinin müvekkilince kabul edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 20.000 TL'nin olay tarihinden itibaren kısa vadeli mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, bozma sonrası dava değerini 24.839,79 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, eksik sigorta hükümleri gereğince davacı tarafa ödenecek sigorta bedelinin 8.581 TL olup, davacı tarafın bu miktar ödemeyi kabul etmediğini, müvekkilinin temerrüde düşmediğini, ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın poliçe kapsamında olduğu, sigortacının gerçek zararı ödemekle yükümlü olduğu, zararın raporda usulüne uygun belirlendiği, davalı şirketin eksperce belirlenen bedeli ödemeyi teklif etmesine rağmen bunun davacı sigortalı tarafından kabul edilmemesi nedeniyle davalının dava tarihinden önce temerrüde düşmüş sayılmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile 24.839,79 TL'nin 17.11.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 20.02.2012 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.