KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/11627 E., 2012/14846 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.03.2012 tarih ve 2012/24-2012/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz eden borçlular vekili, ihtiyati hacze konu bononun tanzim yerinin Antalya olduğunu, ayrıca bononun lehtarı ve cirantası olan müvekkillerinin ikametgahlarının da Antalya'da bulunduğunu, İİK m.257'de belirtilen diğer şartların da gerçekleşmediğini belirterek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Alacaklı vekili, yetki itirazının reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan incelemede, ihtiyati hacze dayanak bononun keşide yerinin ve borçlularının tamamının adresinin Antalya olduğu, taraflar arasında yapılmış yetki sözleşmesi bulunmadığı gerekçesi ile yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak, mahkemece sadece ihtiyati haciz kararının kaldırılması ile yetinilmeyerek, dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden H.U.M.K.nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/11627, K. 2012/14846, 2 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama