Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11839 K.2013/11907

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2013 tarih ve 2009/210-2012/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 26.12.2005 tarihinde imzalanan Genel Ticari Kredi Sözleşmesi’ne konu bakiye borcun, 08.11.2006 tarihli ihtarnameye rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.100,00 TL alacağın kredi tarihinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; 06.01.2012 tarihinde talebini 21.168,17 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kullanılan krediye ilişkin hiçbir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafça ödeme iddiasının ispat edilemediği, davacı tarafından gönderilen ve 13.11.2006 tarihinde davalıya tebliğ edilen muacceliyet ihbarnamesine rağmen, 13.000,00 TL tutarındaki kredi borcunun 2.885,00 TL’sinin ödenip bakiyesinin ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 21.168,17 TL alacağın 7.100,00 TL’ye 13.11.2006 tarihinden, bakiyesine ise ıslah tarihinden itibaren %33,115 faiz oranı uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.