Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/11993 K.2013/10638

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/05/2012 tarih ve 2012/156-2012/473 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden para tahsil edip geri ödemediklerini, bunun üzerine müvekkilince davalı aleyhine Bochum Asliye Hukuk Mahkemesi'nde alacak davası açıldığını, açılan bu davada müvekkilinin lehine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, Bochum Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen hükmün ve masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştu.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, Bochum Asliye Hukuk Mahkemesi'nde yapılan yargılama sırasında mahkemeye dava dilekçesi ve eklerinin davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği, ilamın açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Bochum Asliye Hukuk Mahkemesinin 4 O 350/06 sayılı kararı ile masraf tespit kararının tenfizine karar verilmiştir:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Dairemizce tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca hükmedilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, düzeltilerek onanması gerekmiştir.