Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12307 K.2012/13603

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2011 tarih ve 2010/679-2011/42 sayılı kararı düzelterek onayan Dairenin 25.06.2012 gün, 2011/4472 – 2012/10793 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacılar vekili, davalı şirket tarafından müvekkillerinden para tahsil edildiğini ve geri ödenmediğini, bu nedenle müvekkilleri tarafından Federal Almanya Cumhuriyeti Bielefeld Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın lehlerine sonuçlandığını ileri sürerek, söz konusu mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen mahkeme kararının Türk kamu düzenine aykırı olmadığı, kararın aslı ve onaylı örneğinin sunulduğu, usulüne uygun şekilde davalı tarafa tebliğ edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 25.06.2012 tarihli kararında yazılı gerekçelerle harç ve vekalet ücreti yönünden davalı yararına düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.