Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12339 K.2013/13327

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2012 tarih ve 2009/38-2012/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının tescilli “RENAULT” unsurlu markalarının ve “eşkenar dörtgen” şekil markasının tanınmış markalar arasında yer aldığını, davalının işyeri veya depolarında, haksız ve izinsiz olarak “RENAULT” ve türevi marka ve logo altında çeşitli yedek parça ürünlerinin satışını gerçekleştirdiğinin veya ticari amaçla bulundurduğunun tespit edildiğini ileri sürerek,

markaya tecavüz ve haksız rekabetin men ve ref'ini, davalı tarafından davacının markalarını taşıyan her türlü ürünün satışlarının önlenmesini, müvekkilinin tescilli markaları ve ürün tasarım ve ambalajı ile açıkça iltibas yaratacak şekilde bu markaları ihtiva eden ürünlerin ve ambalajların toplatılmasını, imhasını, 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Islah dilekçesiyle de maddi tazminat talebini 13.812,27 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, arama kararı ile el konulan ürünlerin, resmi üretim ve dağıtım izni olan, çoğu ya lisans almak, ya da alt lisans sözleşmesi yapmak suretiyle başta OPAŞ olmak üzere, üretici firmalardan faturalı olarak alındığını, müvekkilinin imalatçı olmadığını, müvekkilinin Renault ve diğer firmalara yedek parça üreten bu firmalardan ürün alıp satma işi ile iştigal ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı adına tescilli gerek sadece logo şeklindeki şekil markasına, gerekse “Renault” ibaresiyle birlikte tescilli markalarındaki şekli davalı yanın ürettiği yedek parçalarda kullanmak suretiyle davacının tescilli markasından kaynaklanan mali ve manevi haklarına dolayısıyla markaya tecavüzde bulunduğu, bu fiilinin aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğu, davacının Türkiyede yerleşik firma olmaması sebebiyle cirosunun tam olarak tespit edilemediği,

davacı markalarının bir çok ülkede tescilli olması sebebiyle merkez şirket cirosunun lisans bedelini belirlemede baz alınmasının davalının pozisyonu itibariyle hakkaniyete uygun olmadığı, emsal lisans sözleşmesi örneğinin de sunulamadığı, bu halde B.K.'nun 42. ve 43. maddeleri de nazara alınarak,

maddi tazminat olarak 556 sayılı KHK'nın 66/c maddesinde belirtilen lisans bedeli olarak taktiren bilirkişi raporunda belirtilen tazminatın uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının tescilli markalarına davalının “Renault Şekil”, “Megane”, “Kangoo”, “Renault Express” ve “Renault Laguna” marka ve logolarını taklit ederek yedek parça üretip, satışa arz etmek suretiyle tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunun tespiti ile men ve refine, davacı markalarına tecavüzlü otomobil yedek parçası niteliğindeki ürünler ile aynı şekilde katalog, basılı evrak ve benzeri tanıtım materyallerinin toplatılarak imhasına,

13.812,27 TL maddi ve taktiren 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile tahsiline, karar kesinleştiğinde özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.