Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/12898 K.2012/15569

Taraflar arasında görülen davada Tirebolu Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2011 tarih ve 2011/259-2011/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının Giresun İli Güce İlçesi Tedaş Şefliğinde aracı ile birlikte kiralık vasıta şöförü olarak çalışmakta olduğu süre içinde son 4-5 aylık puantajının düşük yazıldığını gördüğünü, çalışılan bölgerde kendisinden başka araç olmadığını, idarede çalışan şeflerin mesaisi ile kendi mesaisi arasında fark olduğunu, şeflerin başka araçla mesaiye gitmesinin mümkün olmadığını belirterek şimdilik 100,00 TL alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla çalışmasının olmadığı gibi mevzuat gereği kendisine fazladan bir ödeme yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından davacının talebinin davalıdan fazla mesai ücreti alacağına ilişkin olduğu, uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik ve talep halinde dosyanın İş Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Hizmet Alım Sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. Maddesine göre İş Mahkemeleri, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş aktinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuki uyuşmazlıklara bakmakla görevlidir. Somut olayda ise, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmamakta olup Hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğundan davaya genel mahkemede bakılması gerekir.

Bu itibarla mahkemece işin esasına girilmesi, taraf kanıtlarına göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.