KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/12963 E., 2012/18368 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2012
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2010 gün ve 2004/112-2010/279 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.03.2012 gün ve 2010/11595-2012/4773 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin çok küçük yaşta yetim kaldığını, babası Osman’ın malvarlığının tümünün satılarak paraya çevrildiğini ve elde edilen 85 Altın liranın yetim kalan oğlu Şıho adına, Hassa Eytam Sandığına yatırıldığını, bu sandıktaki paraların önce Emlak Bankası'na, daha sonra da Halk Bankası'na intikal ettiğini ileri sürerek, müvekkillerinin davalı Banka'ya ortak olup olmadıklarının tespitini, ortaklığın tespiti halinde pay defterine yazılmasını, bu olmadığı takdirde miras şirketinin alacağı olan altın miktarının tespitini, şimdilik 500 TL'nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu olaya ilişkin kayıtların izlendiği T.Emlak Bankası Ankara Merkez Şubesi'nin Türkiye Halk Bankası A.Ş. tarafından devralındığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/12963, K. 2012/18368, 16 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama