Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1313 K.2012/14679

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2010 tarih ve 2008/227-2010/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacağı davalıdan temlik alan LBT Varlık Yönetim A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının dava dışı PMD Parekende Mağazacılık ve Dağıtım A.Ş. aleyhine giriştiği İstanbul 6. İcra Müdürlüğü’nün 1999/902 sayılı takip dosyasından müvekkili bankanın Harbiye Şubesi'ne birinci haciz ihbarnamesi gönderildiğini, 12.01.1999 tarihinde tebellüğ edilen birinci haciz ihbarnamesine verilen cevapta, adı geçen PMD A.Ş.'nin aynı zamanda davacı bankaya kredi borçlusu olması nedeniyle kredi borcunun teminatı olarak banka hesaplarında mevcut ve gelecek paraların 800 milyarlık kısmının 08.01.1999 tarihli sözleşme ile temlik edildiğinin bildirildiğini,

buna rağmen İcra Memurluğu'nun 08.02.1999 tarihli yazı ile bankaya pos makinası ile intikal eden paraları talep ettiğini, itirazın İİK’nun 89/4. maddesinde belirtilen prosedür içinde kaldırılmadan gönderilen ikinci tezkerenin hukuka aykırı olduğunu, borçlu PMD A.Ş. tarafından davacıya yapılan temlik işleminin davalı hacizlerinden önce olduğunu, kaldı ki hacizli malların satışından yedieminin sorumlu olduğunu, temlik edilen hesaba gelen paraların iyiniyetle temellük edildiğini ve geri istenemeyeceğini ileri sürerek,

19.03.1999 tarihli haciz tezkeresinin iptaline, PMD A.Ş.'nin davacı bankanın Harbiye Şubesi'nde halihazırda mevcut hak ve alacağının bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 650 milyar liralık alacağın tahsil için alınan ihtiyati haciz kararı gereğince PMD A.Ş.'nin işyerinde haciz işlemlerine başladığını, 35 gün süren haciz işlemi sırasında işyerinde bulunan tüm menkul malların haczedildiğini ve kasa hacizlerinin de sürdüğünü, aynı süre içinde kredi kartları ile yapılan alışveriş tutarları kartların ait olduğu pos makinelerinin Z raporları alınmak suretiyle her gün için saptanarak zapta geçtiğini, kredi kart bedellerinin teknik zorunluluk olarak borçlu PMD’nin davacı bankadaki hesabına intikal etmesi nedeniyle bilahare bu mahcuz mal bedellerinin ilgili bankalardan talep edildiğini,

bunun için önce 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilip daha sonra haciz ve bedellerinin dosyaya celbi için müzekkereler yazıldığını, davacı 08.01.1999 tarihli temliknameye dayanmaya

çalışmış ise de, haciz tarihi ile aynı tarihi içeren ve haricen düzenlenen bu belgenin muvazaalı olduğunu, mahcuz mal bedellerinin temlike konu olamayacağını, İİK’nun 86. maddesi gereğince borçlunun mahcuz menkul mallarda tasarruf edemeyeceğini, dava konusu yapılan tezkerenin ikinci haciz ihbarnamesi mahiyetinde olmadığının mahkeme kararı ile tespit edildiğini, davanın yasal süresinde açılmadığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı borçlu şirketin davacı banka nezdindeki hak ve alacağının varlığının 08.01.1999 tarihi itibariyle tespit edilmesi gerektiği yönündeki bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacı bankanın dava dışı PMD A.Ş.'den 08.01.1999 tarihi itibariyle 600.000 TL alacaklı olduğu, PMD A.Ş.'nin aynı tarih itibariyle davacı banka nezdinde 2.038,09 TL hak ve alacağının blunduğu, bu tarih itibariyle davacı banka nezdindeki 800.000 TL'lik temlik miktarı üzerinde kalan ve dolayısıyla icra dairesine ödenmesi gereken bir meblağ bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, alacağı davalıdan temlik alan LBT Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, alacağı davalıdan temlik alan LBT Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.