Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13205 K.2013/11198

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2012 tarih ve 2011/151-2012/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nün “Emici Kağıt Ürünler İçin Desen” isimli çoklu tasarımının tescili için diğer davalı nezdinde yaptığı başvuruya 1. nolu tasarımın müvekkilinin tasarımları karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle itiraz ettiğini ancak itirazın haksız olarak YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve davalı adına tescilli çoklu tasarımın 1 nolu tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, tasarımının teni ve ayırt edici olduğunu, müvekkilinin tasarımının davacının tasarımından farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait 2010/04234-1 sayılı tasarımının, gerek davacı tarafça itiraza ve davaya dayanak gösterilen ve dosyaya delil olarak sunulan 2005 00479/8 sayılı davacı tasarımı karşısında gerekse Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı veri tabanı olan www.wipo.int adresinden yapılan araştırmalar sonucu ulaşılan bilgi ve belgeler ışığında yeni ve ayırt edici olmadığı mutlak yenilik şartlarını taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptali ile dava konusu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.