Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13288 K.2012/20191

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Mahkemesi’nce verilen 12/03/2010 gün ve 2008/297-2010/58 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/05/2012 gün ve 2010/7524-2012/8765 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin alkollü içki sektöründe faaliyet göstermekte olup, müvekkiline ait “CAPTAIN MORGAN” markalı romların halihazırda dünyanın en çok satan ve bilinen rom markalarından biri olup, ilk kez 1944 yılında üretilmeye başlandığını, anılan markanın pek çok ülkede tescilli ve tanınmış olduğu gibi TPE nezdinde de tescilli bulunduğunu,

davalı şirket tarafından diğer davalı TPE nezdinde tescili istenen “CAPTAIN GRAND” ibareli marka tescil başvurusunun müvekkilinin tescilli ve tanınmış “CAPTAIN MORGAN” markasına benzer olduğundan markaların karıştırılma ihtimalinin bulunması nedeniyle yaptıkları itirazların davalı Kurum tarafından reddedildiğini, ret kararının yerinde olmadığını, davaya konu “CAPTAIN GRAND” markasının müvekkiline ait marka ile karıştırılma ihtimali yaratacak şekilde benzer olduğu gibi davaya konu markanın tescil ettirilmek istendiği 33. sınıfta yer alan malların müvekkilinin markası kapsamında aynen yer aldığını ileri sürerek,

TPE YİDK’nun 01.07.2008 günlü, 2008-M-2455 sayılı kararının iptali ile davalının “CAPTAIN GRAND” ibareli marka başvurusunun tescil edilmesi durumunda hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/7524 E, 2012/8765 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.