Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13341 K.2012/18240

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 gün ve 2009/1222-2010/1126 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/06/2012 gün ve 2011/4444-2012/9854 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan borçlu cari hesap kredisi aldığını, daha sonra bu kredinin 24 ay vadeli taksitli krediye dönüştürüldüğünü, müvekkili hesabına bir başka hesaptan 56.652,00 USD havale edilmesi üzerine, müvekkilinin davalı bankaya bu bedelin kredi borcundan düşülmesi talimatını verdiğini, ancak davalı bankanın müvekkilinin talimatına aykırı olarak anaparadan indirim yapmayıp, kredi hesabından 10 taksit tutarını düştüğünü, borcun aslında veya erken ödeme nedeniyle faiz tutarında herhangi bir indirim yapılmadığını ileri sürerek, haksız ve sebepsiz olarak fazladan tahsil edilen 16.382,00 TL’nın mahsup tarihi olan 07/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın davacıya 04/06/2008 tarihinde 150.000,00 bedelli borçlu cari hesap kredisi açtığını, davacının 04/06/2009 tarihinde yeniden yapılandırma ile kredisini 24 ay vadeli eşit taksitli olarak yapılandırdığını, davacının 29/07/2009 tarihli dilekçesi ile hesabında bulunan 56.652,94 USD’nın kredi hesabındaki borçtan düşülmesi talimatını verdiğini, müvekkili banka tarafından talimat doğrultusunda kredi hesabından 10 taksit tutarının düşülerek davacıya bildirildiğini, daha sonra davacının 07/08/2009 tarihli dilekçesi ile 54.652,94 USD’nın kredi anaparasına sayılmasını,

kalan anapara bakiyesinin borçlu cari hesap kredisi veya taksitli kredi olarak tekrar işleme konulması isteminde bulunduğunu, davacının mevcut kredi hesabından 56.652,94 USD’nın mahsup edilmesi yönündeki talimatının ancak taksit tutarlarından mahsup şeklinde uygulanabileceğini, kredi borcunun geri ödenmesi şartlarının karşılıklı olarak belirlendiğini, tek taraflı olarak değişiklik yapılmasının mümkün olmadığını, sözleşme hükümleri uyarınca davacının erken ödediği taksit tutarları için faiz indirimi talebinde bulunmasının mümkün olmadığını, davacının 07/08/2009 tarihinden itibaren reeskont faizi talep edemeyeceğini savunarak,

davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm kanıtlara göre, davanın kabulüne, taleple bağlılık kuralı uyarınca 16.382,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek değişik oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.