Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13345 K.2012/21523

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2010 gün ve 2009/649-2010/533 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.05.2012 gün ve 2011/2392 - 2012/9091 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı şirketin davalı Banka'da kullandığı krediye dava dışı şahıslarla kefil olduğunu, kredinin teminatı olarak düzenlenen bonoyu da kefil olarak imzaladığını, şirketin borcunu ödememesi nedeniyle davalı Banka'nın kredi borçlusu ve tüm kefiller hakkında icra takibi yaptığını, müvekkilinin ihtiyati haciz aşamasında borcu ödediğini, ibraname verilerek borcunun kalmadığının bildirildiğini, ancak davalı Banka'nın söz konusu bonoyu diğer kefillere teslim ettiğini, bono nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığını, tekrar ödeme yapmak zorunda kaldığını, bankanın sorumluluğunun bulunduğunu, icra işlemleri nedeniyle ticari itibarının zedelendiğini ileri sürerek 27.500 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taraf ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemiz’in 28.05.2012 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.