Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13617 K.2012/18697

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2010 gün ve 2003/766-2010/212 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.06.2012 gün ve 2011/6985-2012/10327 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından işletilen Antalya Havalimanı Dış Hatlar Terminal binasının ısıtma ve soğutmasının davacı tarafından işletilen merkezi ısı santrali ile yapıldığını, burada üretilen toplam ısı enerjisinin maliyetinin kalorimetre cihazlarının kaydetmiş olduğu enerji miktarına bağlı olarak tespit edildiğini,

kalorimetre cihazlarının arızalı olması sebebi ile 1998-1999- 2000 yıllarında ölçüm yapılamadığını ancak 29.12.2009 ve 22.12.2000 tarihli tutanaklar ile 1998-1999-2000 yılları için tahmini ısıtma ve soğutma bedelleri alınarak arızalarının giderilmesi ile bu yıllara ilişkin tüketim bedellerinin kalorimetrelerin kaydettiği değerlere göre yeniden değerlendirileceğinin kararlaştırıldığı, 2001 yılı itibariyle arızanın giderildiğini, yapılan ölçümlerde soğutma enerjisinin % 65 inin davalı tarafından, % 35 inin de müvekkili tarafından tüketildiğinin tespit edildiğini, bu oranlar esas alınarak,

1998-1999 ve 2000 yılları yönünden ücret tahakkuk ettirilmiş ise de, davalının bunu kabul etmediğini, 25.12.2002 tarih ve 068481 nolu 571.243,20 USD miktarlı faturaya itiraz ederek iade ettiğini belirterek 571.243,21 USD'nin 08.01.2003 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1998-1999 ve 2000 yıllarına ait tüketim bedellerinin usulüne uygun ölçüme geçilmesinden sonra tarafların mutabakatı ile tespit edileceğinin kararlaştırılmış olduğunu, ancak taraflar arasında herhangi bir mutabakatın sağlanmadığını, talep edilen miktarın amortisman hesaplaması nazara alınmaksızın hatalı olarak tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile 351.706,45 USD'nin 26.03.2003 tarihinden itibaren TCMB tarafından USD mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.