Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/13865 K.2012/18595

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.03.2011 tarih ve 2010/241-2011/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin imam nikahlı eşi ...’ın 7.3.2010 tarihinde yolcu olarak bulunduğu minibüste geçirdiği trafik kazasında vefat ettiğini, müteveffanın sağken destek olduğu davacı eşi ile kızı ...'in maddi açıdan mağdur olduklarını, kazanın oluşumunda davalı ... şirketine ZMMSS ile sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davalıya iadeli taahhütlü olarak gönderilen ihtarnamenin 30.3.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafın 8 günlük yasal süre içinde ödeme yapmayarak temerrüde düştüğünü ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... için 500,00 TL, ...için 500,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL'nın ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslahla talebini 54.190,41 TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, zarar ile haksız fiil arasında illiyet bağının olmadığını, kazanın sürücü kusurundan kaynaklanmadığını, ayrıca olayda hatır taşımacılığının da söz konusu olduğunu, dava konusu alacağa ancak yasal faiz talep edilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, müteveffanın davalı ... şirketince sigortalanan aracın içerisinde yolcu olduğu sırada gerçekleşen trafik kazasında hayatını kaybettiği, kazanın tek taraflı olarak gerçekleştiği, dolayısıyla kusur incelemesine gerek olmadığı, bilirkişi raporuyla belirlenen tazminatı müteveffanın desteğinden yoksun kalan eşi ve çocuğunun isteyebileceği, aracın ticari araç olması nedeniyle istenebilecek faiz türünün avans faizi olabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacı ... için 47.264,87 TL, davacı ...için 6.925,54 TL'nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.