Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14484 K.2013/12520

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigortasıyla sigortalı bulunan dava dışı ... AŞ'nin ihraç ettiği tekstil malzemelerinin ...'den ...'a nakliyesi işinin davalı ... tarafından üstlenildiğini, taşımayı ... plakalı araçla gerçekleştiren alt taşıyıcı ... AŞ'nin 27/05/2009 tarihinde taşınan eşyanın İtalya'ya çalındığından bahisle malları alıcısına teslim edememesi üzerine sigortalı şirkete 43.293,54 Euro tazminat ödemesi yapıldığını, müvekkilinin bu şekilde sigortalının haklarına halef olduğunu, zarardan davalıların sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 88.678,16 TL'nin 27/05/2009 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, dava konusu olayla alt taşıyıcıya ait tırın İtalya'da silahlı gasp olayına uğraması sonucunda emtianın çalınmış olması nedeniyle emtianın teslim edilemediğini, bu olayda taşıcıya izafe edilebilecek herhangi bir kusur ya da sorumluluğun sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, CMR'nin 17/2 maddesi gereğince taşıyıcı firmaların tazminat sorumluğuna gidileyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... şirketine nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan tekstil türü emtianın ...'den ...'a nakliyesinin davalı ... AŞ tarafından üstlenilip, fiili taşımanın ise alt taşıyıcı ... AŞ tarafından yapıldığı, malları taşıyan aracın İtalya'dan geçişi sırasında silahlı kişilerce durdurulup, şoför etkisiz hale getirildikten sonra aracın bir başka yere götürülmek suretiyle malların çalındığı, davacı ... şirketinin çalınan mallar nedeniyle sigortalısına 43.293,54 Euro tazminat ödediği, CMR'nin 17. maddesine göre taşıyıcının sorumluluktan kurtulması için genel olarak gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini kanıtlaması yeterli olmayıp, kendisinin herhangi bir kusuru olmadığını kanıtlamak zorunda olduğu, taşıyıcının aracında

GPS cihazı bulundurmasının da bu yönde bir önlem olduğu halde taşımayı yapan araçta sözkonusu cihazın bulunmadığı, bu nedenle hırsızlığın meydana gelmesinde ve oluşan zararda taşıyıcıların %20 oranında sınırlı sorumlu bulundukları, CMR'nin 23-29. maddelerine göre tespit edilen zarar miktarının 142.369,18 TL'ye tekabül ettiği, bu tutarın %20'sinin ise 28.473,83 TL olduğu gerekçesiyle 28.473,83 TL'nin 18/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı taşıyıcılardan müşterek ve müteselsil tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince, dava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlığa uygulanması gereken CMR'nin 17/2. maddesi, eğer kayıp, hasar veya gecikme taşımacının önlemesine olanak bulmayan durumdan ileri gelmişse taşımacı sorumlu tutulamaz, hükmünü haizdir. Somut olayda da taşıma konusu malların gasp edilmek suretiyle alındığı sabit olduğuna göre, davanın reddine karar vermek gerekirken, taşımacının önlenemeyecek bu durumdan sorumlu tutularak davanın kabulü yönünde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, gerçek zararın belirlenen kusur durumuna göre %20'sine hükmedilmesi gerekirken sorumluluk limitinin %20 sine hükmedilmesi hatalı olmuş, hükmün bu nedenle de kabule göre davalılar yararına bozulması gerekmiştir.