Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14859 K.2013/12829

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/07/2012 tarih ve 2010/396-2012/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2004 yılında davalıya ait taş tozu, mıcır ve asfalt taşıma işlerini gerçekleştirdiğini, taşıma işlerine ait 05.04.2004 ve 04.05.2004 tarihli fatura bedellerinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 33.265,79 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın yapmış olduğunu iddia ettiği işlere ilişkin olarak müvekkilinin bir ihalesi ve alımı bulunmadığını, davacının müvekkilinden bir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı belediyenin 4.855.280 kg taş tozu ve mıcır ile 3.382.180 kg asfaltın nakliyesini davacıya yaptırdığı, yaptırılan bu iş ile ilgili hak ediş belgelerinin tahakkuk amiri sıfatı ile işletmeler müdürü Kemalettin Poyraz tarafından imzalanarak, fatura bedellerinden damga vergisi düşüldükten sonra belirlenen 18.750 TL ile 14.178 TL'nin ödenmesi için onay verdiği,

dava konusu faturaların yer aldığı dosyanın davalı belediyenin başkanlık makamı tarafından incelenmek üzere alınmasının söz konusu faturaların davalı ... tarafından teslim alındığının belgesi olduğu, davalının taşıma bedelini ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 32.928 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.