Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1495 K.2013/2166

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27...2011 tarih ve 2009/566-2011/434 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili bankanın ... Şubesi'nin eski müdür ve müdür yardımcısı olduklarını, davalıların bazı şube müşterilerine muhtelif tarihlerde kullandırılan kredilerin açılış ve işleyiş aşamalarında limit ve yetki aşımlarına yer vermek suretiyle teminat açığına ve dolayısıyla banka alacağının tahsil kabiliyetinin ortadan kalkmasına sebep olduklarını ileri sürerek, 230.913.051,40 TL'nin davacı banka tarafından kısa vadeli ticari kredilere uygulanan % 100 temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu kredilerin otorize krediler olup banka yönetim kurulu tarafından açıldığı ve kullandırıldığı, kredilerin kullandırım şekillerindeki değişikliklerin de genel müdürlüğün onayından sonra gerçekleştirildiği, davalılar hakkında açılan ceza davasının beraatle sonuçlandığı, davalıların herhangi bir kusur ve sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.