Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/14972 K.2013/14431

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.05.2012 tarih ve 2011/90-2012/196 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka çalışanlarının tavsiye ve yönlendirmeleriyle 08.12.1999 tarihinde 1.000 TL’yi “Off Shore” hesabına yatırdığını, TMSF tarafından el konulan davalı bankanın verdiği taahhüt ve güvencelere rağmen müvekkilinin parasını ödemediğini, müvekkilinin uğradığı zarardan Borçlar Kanunu 55 ve 100. maddeleri uyarınca davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 1.000,00 TL alacağın 08.12.1999 tarihinden itibaren ticari faizi ile, 7.000,00 TL manevi tazminatın yine aynı tarihten itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka sahip ve yöneticilerinin aralarında bankaya hesap açmak için gelen davacının da bulunduğu müşterileri Off-Shore Bankası'na yöneltmek suretiyle dolandırdığı, bu paraların Off-Shore Şirketi'nin bankanın merkez şubesinde açtığı hesaba aktarıldığı, davacının alacak talebinin haklı olduğu, ancak BK 49. maddesine göre manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle 1.000,00 TL alacağın 08.12.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 02.07.2012 tarihli ek karar ile, kararının davalı açısından kesin olarak verilmesi nedeniyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.