Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15203 K.2013/12861

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 tarih ve 2011/1375-2012/1095 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin, davalı banka ile genel kredi ve teminat sözleşmesi imzaladığını, davalı bankanın müvekkilinin cari hesabından "ticari kredi tahsis ve değerlendirme komisyonu" adı altında toplam 4.205,25 TL kesinti yaptığını, davalı bankaya 07.01.2011 tarihinde yazılı olarak başvurulduğunu, 7 gün içinde kesilen bedelin hesabına iadesini istediğini, ancak sonuç alınamadığını ileri sürerek, 4.205,00 TL alacağın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan 1.000.000,00 TL bedelli genel kredi ve teminat sözleşmesi kapsamında kredi açıldığını, ayrıca ticari müşteri sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin 83. maddesine göre bankaya yetki verildiğini, 27.04.2009 tarihli genel kredi ve teminat sözleşmesinin de 7. maddesinde düzenleme olduğunu, T.C. Merkez Bankası'nca çıkartılan ve 09.12.2006 tarihinde resmi gazetede yayınlanan tebliğde de bankalara yetki verildiğini, davalının basiretli tacir olarak hareket etme yükümlülüğü olduğunu, bankada açılan 1.000.000,00 TL bedelli ticari kredi için alınan ticari kredi tahsis ve değerlendirme komisyonu bedeli 4.205,25 TL'nin sözleşme konusu miktarın büyüklüğü de göz önünde bulundurulduğunda orantılı ve dengeli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında 07.04.2009 tarihli 1.000.000,00 TL'lik genel kredi ve teminat sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin 7. maddesinde ve 83. maddesinde banka tarafından faiz oranlarının teminat mektubu komisyon ve kaynak kullanımı destekleme fonu, banka sigorta muamele vergisi, ücret, masraf vs giderlerin müşteri cari hesabından borç yazılacağı hususlarının düzenlendiği, davacının açtığı cari kredi hesabından kredi kullandırılmasına dair talepte bulunduğu hesap ektresinin tetkikinde davacının 339.850,00 TL kredi kullandığı,

davacı şirketin cari hesabından "ticari kredi tahsis ve değerlendirme komisyonu" adı altında toplam 4.205,25 TL kesildiği, bankacılık uygulamalarında kredi kullandırılırken kredi ile ilgili komisyon ve masrafların kredinin içinden banka tarafından alındığı, taraflar arasında yapılan sözleşme hükümleri ve genel bankacılık uygulamalarına göre davalının, davacının hesabından kestiği, kredi tahsis komisyonu ücretinin yerleşik uygulamalara uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, bankacılık işleminden kaynaklanmakta olup, uyuşmazlığın halli özel ve teknik bilgiyi gerektirmektedir. Nitekim, mahkemece de bu husus kabul edilerek, bilirkişi incelemesi yaptırılması cihetine gidilmişse de inceleme bankacılık alanında ne hususta ehil olduğu anlaşılamayan hukukçu ve avukat olan bilirkişiler aracılığıyla yapılmıştır.

Bu itibarla, bankacılık işlemleri hususunda ehil kişilerce bilirkişi incelemesi yapılması ve bu meyanda; davacı tarafından kredi kullandırıldıktan sonra dava konusu komisyonun kesildiği iddia edildiğine göre bu iddia üzerinde duran, diğer bankaların uygulamalarını irdeleyen, banka kayıtları üzerinde inceleme yapan, davacının bilirkişi raporlarına ciddi itirazlarını karşılayan bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.