Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15299 K.2013/13137

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.01.2012 tarih ve 2011/159-2012/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "UNO" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı ...'ın 2009/42756 sayı ile "NUMERO UNO PİZZA+şekil" ibaresini 43. sınıfta yer alan emtia için tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın TPE YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, davalı markasının tescili halinde müvekkiline ait "UNO" esas unsurlu markalan ile karışıklığa yol açacağını, müvekkiline ait "UNO" ibareli markaların tanınmış olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nun 21.04.2011 tarih ve 2011-M-1306 sayılı kararının iptaline, davalı marka başvurusunun tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tescili talep olunan markanın ayırt edici ve asli unsurlarının, itiraza mesnet olarak gösterilen markalardan çok farklı olduğunu, benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline ait marka ile davacıya ait markalar arasında benzerlik bulunmadığını ve iltibas ihtimalinin bulunmadığını, markaların tescil edildiği sınıfların farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı itirazına dayanak markalar ile davaya konu marka başvurusu arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında halk nezdinde karışıklığa neden olabilecek derecede bir benzerliğin bulunduğu, davaya konu markanın davacının seri markalarından bir tanesi olarak algılanabileceği ve yine tescil edilen sınıflar açısından da bir ayniyet/benzerliğin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.