KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/15426 E., 2012/20642 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2012
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/05/2010 gün ve 2009/187-2010/299 sayılı kararı reddeden Daire’nin 27/04/2012 gün ve 2010/15700-2012/6961 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı ...’nın 28.01.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müvekkili şirketteki hisselerini satarak ortaklıktan ayrıldığını, davalı ile yapılan hisse devri hükümlerine ilişkin 31.01.2007 tarihli sözleşmede devir tarihine kadar şirket adına doğacak vergi, sigorta primi ve cezalarından eski ortağın da sorumlu olduğunun kararlaştırıldığını, ancak davalının anılan sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini ileri sürerek, müvekkili şirkete tahakkuk ettirilen vergi aslı, ceza ve faizden davalının hissesine isabet eden 68.661,50 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı ... hakkındaki davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı şirket tarafından açılan davanın ise kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.04.2012 günlü ilamıyla temyiz isteminin süresinde olmadığı belirtilerek davalı vekilinin temyiz istemi süre yönünden reddedilmiştir.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/15426, K. 2012/20642, 13 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama