Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15427 K.2013/12387

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.07.2012 tarih ve 2011/276-2012/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Zeliha Çubuk tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından internet şifresi girilmek suretiyle tanımadığı bir kişinin hesabına 8.900 YTL havale yapıldığını, davalı bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.900 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kişisel bilgilerini koruyamaması nedeniyle oluşan zarardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemizin 12/10/2010 tarih 2009/3870 Esas, 2010/10166 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacının banka tarafından kendisine verilen şifre ve parolanın başkalarının eline geçmesine sebep olacak her hangi bir kusurlu davranışının bulunduğunun davalı banka tarafından ispat edilemediği, bu nedenle davalı bankanın mudilerine tanıdığı internet bankacılığı işlemlerinin güvenle gerçekleştirilebilmesi için gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğu, yapılan işlemin bankanın mudilerine tanıdığı internet bankacılığı işlemine karşı gerçekleştirilmiş bir sahtecilik işlemi olduğu, bu nedenle tüm kusurun davalı bankaya ait olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.