Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/15433 K.2013/13127

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.07.2012 tarih ve 2011/160-2012/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı bankanın ... Şubesindeki hesabına ilişkin iki ayrı hesap cüzdanı fotokopisi bulunduğunu, bu cüzdanların tek hesaba ait olmadığını ve bankaya kendileri tarafından yatırıldığı ileri sürülen 2.000,00 TL'nin bilgileri dışında yatırıldığını ileri sürerek bankadaki alacağının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını, davacının tek bir vadeli hesabı olduğunu, davacı tarafça vadeli hesaplara para yatırmak için ellerinde hesap cüzdanı olmaksızın bankaya gelindiğinde yeni bir hesap cüzdanı düzenlenip verildiğini, davacı tarafça 02.12.2009 tarihinde hesaplarına 2.000,00 TL'nin nakten yatırıldığını ve bu meblağa faiz işletildiğini, hesap ekstrelerinde farklı faiz oranlarının gözükmesinin sebebinin banka tarafından vadeli hesaplarda her ay değişen faiz oranı üzerinden faiz işletilmesinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan işlemlerin bankacılık sistemine uygun olduğu, vadeli hesaplarda vadenin aylık olması halinde vade bitiminde değişen faiz oranlarına göre her ay farklı faiz oranlarının uygulanabileceği, davacıların ellerindeki hesap cüzdan fotokopilerinde farklı görülen faiz oranlarının bu sistemden kaynaklandığı, davacının hesabında kendisi aleyhine herhangi bir eksilme olmadığı gibi yatırılan 2.000,00 TL'nin de kendisinin bankada bulunduğu günde yatırıldığı, davacının bankadaki hesabında bulunan paranın tahsiline yönelik bir talebinin olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davada ileri sürülen hususlarda davacının hukuki yararının mevcut bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.