Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16169 K.2013/2085

Taraflar arasında görülen davada ... 47. Asliye Ticaret ( .... Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 05/04/2010 gün ve 2009/145-2010/131 sayılı kararı bozan Daire’nin 07/06/2012 gün ve 2010/8952-2012/9904 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili şirketin acenteliğini yürütmekte iken acentelik sözleşmesinin ....03.2009 tarihli fesihname ile sona erdirildiğini, davalı acentenin müvekkili şirkete ....03.2009 tarihi itibariyle 679.693,61 TL borçlu olduğunun tespit edildiğini, davalı gerçek kişilerin ise sözkonusu acentelik sözleşmesinin eki olan garanti sözleşmesi uyarınca acentenin doğacak tüm borçlarına garantör olduklarını, davalı acente ve garantörlere borçlarını ödemeleri için ihtarname gönderilmiş ise de ödemede bulunmadıklarını ileri sürerek, 679.693,61 TL alacağın % 30’dan az olmamak kaydıyla en yüksek oranlı reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/8952 E, 2012/9904 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.