Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/1618 K.2013/3758

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2010 tarih ve 2009/216-2010/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket yetkilisinin “Dizayn Oto” ibaresini yıllardır marka olarak kullandığını, müvekkili şirket yetkilisi tarafından 2005 yılında müvekkili şirketin kurularak bu ibarenin marka olarak kullanılmaya devam edildiğini, müvekkili şirketin bu marka üzerinde gerçek (üstün) hak sahibi olduğunu ileri sürerek, davalı şirket adına tescilli olan “Dizayn+şekil” markasının hükümsüzlüğüne ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ibare üzerinde müvekkili şirketin gerçek hak sahibi olduğunu, “Dizayn+şekil” markasının müvekkili şirket adına tescilli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davacı şirketin üstün hak sahipliği iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.