Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16182 K.2013/14156

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2012 tarih ve 2011/705-2012/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Çukurova Kalkınma Ajansı'nca desteklenen karşılıksız ve geri ödemesiz olarak sağlanacak hibe desteğinden yararlanmak amacıyla 2010 yılı İktisadi Kalkınma Mali Destek Programına müraacat ettiğini, olumsuz başvuru neticesinin öğrenilmesinin ardından ajanstan gelen yazı ile hibeden mahrum kalma nedeni olarak “eksik evrak ihbarına rağmen süresi içerisinde cevap verilmedi” bilgisinin verildiğini, müvekkil şirketin ilgili kuruma 22.08.2011 günü başvuru yaparak projenin desteklenmeme nedeninde belirtilen gönderiyi teslim alan kişi ve kayıtların sorulduğu,

ilgili yazının PTT kargo hizmeti ile müvekkil şirkete 16.03.2011 günü postalanıp 17.03.2011 günü teslim edildiğinin belirtildiğini, müvekkil şirket bünyesinde yapılan inceleme sonucu belirtilen kargonun hiçbir zaman şirkete teslim edilmediğini, kuruma başvuru yapılarak teslimat hakkında bilgi istendiğini, davalı kurum tarafından 20.09.2011 tarihli cevabı yazısı ile “gönderinin sorumlu cihet dağıtıcısı tarafından alıcısına teslim edilmediği” şeklinde davalı kurumun kusurunu açıkça belirtir bir açıklamada bulunduğunu, müvekkil şirketin mağdur olduğunu ileri sürerek,

desteklenmesini beklediği projeden hibe edilecek olan 224.560,17 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın Çukurova Kalkınma Ajansına aynı proje için tekrar başvuru imkanının bulunduğunu, PTT Kargo Kurye Gönderileri Hakkında Yönetmeliğin 9. bölüm 47. maddesinin 1. fıkrası gereğince kabul edilen her gönderi için tazminat ve dava hakkının göndericide olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının bu destekten istifade şansının az olduğu, kesinlikle maddi destek alması gerektiği hususunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.