KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/16200 E., 2013/13881 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
521 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2004/521-2012/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin, 24/12/2003 tarihinde mülkiyeti davalılardan... İl Özel İdaresine ait olan...
Çarşıda çıkan yangın sonucunda yandığını, 31.085,96 TL hasar tazminatının 15/01/2004 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalılardan Tedaş tarafından çarşı için imal edilen trafonun yetersiz oluşu nedeni ile işletmelerin özel jeneratör temin etmeleri ve yangının bu şekildeki bir trafonun çalıştırılması sırasında meydana gelmesi, davalı ...'nin malik olarak hem kusursuz, hem de elektrik kesintilerine karşı gerekli önlemleri almadığı, projeye aykırı yerleşimlere izin vermesi nedeni ile kusurlu oluşu, davalı ...’nin yangının başlangıç yeri olan işletmenin sahibi ve davalı ...'ın jeneratörü çalıştıran kişi olarak;
birleşen davada ise çarşıda parlayıcı, patlayıcı ve yanıcı malzeme bulundurulmasına ve satılmasına izin verir şekilde ve yine projeye aykırı olarak fazladan işyerine ruhsat veren Büyükşehir Belediyesinin zarardan sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, 31.085,96 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmişlerdir.
Davalılar İl Özel İdaresi, Tedaş, Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri ile davalı ... ayrı ayrı davanın reddini savunmuş, davalılardan ..., davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, daha önce mahkemece verilen 2004/438 Esas, 2009/383 Karar sayılı dosyasında, aynı yangınla ilgili ancak başka bir sigorta şirketince açılan rücuen tazminat davasında, bilirkişi raporu ile belirlenen kusur oranları (Tedaş dışında) mahkemece benimsenerek verilen kararın Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle tarafları bakımından kesinleştiği ve eldeki davada aynı davalılar bakımından da kesin delil oluşturduğu, yargılamanın devamı sırasında...
10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/95 Esas sayılı dosyasında, davalılar ... ve ... hakkında sanık sıfatıyla dikkatsizlik ve tedbirsizlikle yangına sebebiyet vermek suçundan açılan davada sanıkların eşit derecede kusurlu davranışları sonucunda dikkatsizlik ve tedbirsizlikle yangına sebebiyet verdikleri kanaatine varılarak bu suçtan mahkumiyetlerine, taksirle ölüme sebebiyet vermek suçundan ise ayrı ayrı beraatlerine ilişkin olarak verilen kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nce zaman aşımı nedeni ile bozulduğu,
ceza yargılaması sonunda belirlenen maddi olayın, hukuk mahkemesini bağlayacağından, davalılar ... ve ...'nin yangının ve maddi hasarın meydana gelmesinde kusurlu oldukları sonucuna varıldığı gerekçesiyle, asıl davada, elektriklerin kesik oluşu ile yangının çıkması arasında uygun illiyet bağı bulunmaması nedeniyle davalı Tedaş hakkındaki davanın reddine, yangının çıkmasında kusurları saptanan diğer davalılar hakkında davanın kabulü ile 31.085,96 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, birleşen davada, davalı ... hakkında açılan davanın ise,
mülkiyetin yangın olayından sonra davalıya geçmiş olmasına ve davalının maddi zarardan sorumlu tutulmasını gerektirir bir anlaşma ve yasal düzenleme bulunmadığından reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/16200, K. 2013/13881, 1 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama