Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16511 K.2013/15522

Taraflar arasında görülen davada Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.06.2012 tarih ve 2010/752-2012/468 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirkete bağlı otel arasında 20 odaya ilişkin kontenjan anlaşması imzalandığını ve çeşitli miktarlarda ödemeler yapıldığını, ancak bu kontenjanların müvekkilince gerçekleştirilemeyip otele iade edildiğini, davalının da bu odaları kullandığını ileri sürerek, (2.902.500.000) TL alacağının temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu sözleşmenin gerçekleşmeyen konaklama bedelini de içeren garanti kontenjan sözleşmesi olduğunu, ayrıca sözleşmenin 8. maddesi uyarınca davacıdan müşteri gelmezse müvekkilinin bu odaları satabileceğini, müvekkilinin söz konusu sözleşmeden dolayı herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davacının bedelin iadesini talep etmekte haklı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.