Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16592 K.2013/14008

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/07/2012 tarih ve 2009/469-2012/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi tarafından bankadan kullanılan ihtiyaç kredisi sebebiyle 27.04.2006 tarihinde davalı nezdinde 1 yıl süreli hayat sigortası yapıldığını, poliçede belirtilen 1 yıllık sürenin dolmasından sonra murisin olumsuz beyanı olmaması sebebiyle poliçenin kendiliğinden yenilendiğini ve bu döneme ait primlerin de yine murisin hesabından davalı tarafça alındığını, bir sonraki dönem poliçenin yenilenmesinden 1,5 ay sonra murisin vefat etmesi üzerine poliçeye göre mirasçılara ödenmesi gereken sigorta bedelinin tahsili için davalıya başvurulmuş ise de,

davalı tarafça poliçenin yenilenmediği gerekçesiyle talebin reddedildiğini, bir önceki dönem kendiliğinden yenilenen poliçenin murisin bankadaki hesabında para bulunmasına rağmen yenilenmemesinin kötü niyetli olduğunu belirterek murisin ölümü ile müvekkilleri tarafından ödenmek zorunda bırakılan sigorta poliçesine konu banka kredisinin murisin vefat tarihinden itibaren davalı tarafça ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi incelemesine ilişkin ara karar gereğinin davacı tarafça verilen süreye rağmen yerine getirilmediği ve bu hususun davacı tarafça açıkça beyan edildiği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.