KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/16874 E., 2012/20716 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2012
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Havsa (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.09.2012 tarih ve 2010/31-2010/31 D.İş. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi. içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin karşılığı bulunduğu taktirde alacağına karşılık olmak üzere 100.000,00 TL bedelli çeki borçlu ...’dan aldığını, daha sonra bankaya başvurarak çekin tahsilini istediğini, ancak çekin karşılığının bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacağı karşılığında borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile 3. kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.
Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiştir.
İhtiyati hacze itiraz eden ... vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu savunarak ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, ihtiyati hacze konu çekin keşide yeri ve tarafların adresleri dikkate alındığında, ihtiyati haciz talebini yetkili mahkemeden istenmediği gerekçesiyle, kapatılan Havsa Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/33 Değişik İş sayılı dosyasında 14/12/2010 tarihinde verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/16874, K. 2012/20716, 13 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama