Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2012/16894 K.2013/1318

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.07.2010 gün ve 2009/209-2010/268 sayılı kararı bozan Daire’nin 17.05.2012 gün ve 2011/855-2012/8092 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 5434 Sayılı Kanun’un 17 maddesi gereğince kurumda çalışanların emekli keseneklerinin 7 gün içinde bankaya yatırılması gerektiğini, aynı maddeye göre gecikme halinde %20 gecikme zammı tahakkuk ettirileceğini, 2006 yılı Temmuz ayına ilişkin 86,223,09 TL tutarındaki emekli keseneğinin 21.07.2006 tarihinde çek kesilerek davalı bankaya verilmesine rağmen davalının mutad uygulama olduğu üzere aynı gün parayı Emekli Sandığı'nın hesabına geçirmesi gerekirken bunu yapmadığını, tutarın 25.07.2006 tarihinde Emekli Sandığı hesabına geçtiğini, Temmuz 2006 yılına ilişkin olarak 17.225,00 TL gecikme faizi ödemek zorunda kalındığını, bu gecikmenin davalıdan kaynaklandığını ileri sürerek, 17.225,00 TL’nın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.