KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/1732 E., 2012/2834 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2009 gün ve 2007/552-2009/203 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/10/2011 gün ve 2010/2561-2011/14021 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi dışında internet üzerinden değişik kişiler adına havaleler yapıldığını, davalının gerekli güvenliği sağlayamadığı için havalelerin gerçekleştirildiğini ileri sürerek 26.500 TL'nın 14.02.2007 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalının her türlü güvenlik önlemini alması ve sahte işlemleri tespit etmesi gerektiği, tek kullanımlık şifre uygulamasını gerçekleştirmediği, bu hali ile %50 oranında kusurlu olduğu, davacının da kendi bilgisayarına erişilmesini önleyici önlemleri alması gerektiği, güvenlik ve antivirüs programları kullanması gerektiği, davacının bu önlemleri aldığının tespit edilemediği ve %50 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 13.250 TL alacağın 14.02.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/1732, K. 2012/2834, 28 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama