KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2012/17347 E., 2013/15312 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2013
- Mahkemesi
- SULH HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen tarih ve 2011/1976-2012/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı bankanın müvekkiline ait cari hesaptan 4,20 TL hesap işletim ücreti kestiğini, davalı bankanın müvekkilinden 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin olarak kredi kartı kart aidatı tahsil ettiğini, müvekkilinin Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına istinaden bu miktarı davalı bankadan geri aldığını, müvekkilinin kredi kartından para çekmesi üzerine davalı bankanın nakit avans ücreti kestiğini, davalı bankanın bu eylemlerinin müvekkilini rahatsız etiğini, davalı bankanın basiretli tacir gibi davranmadığını ileri sürerek, 4,20 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bankaca işletim ücreti kesileceğine dair sözleşmede bir hüküm bulunmadığından bu miktarın iadesi gerektiği, manevi tazminat talebi yönünden ise, TMK 24 ve BK 19. maddeleri uyarınca kişilik haklarının ihlali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4,20 TL maddi tazminatın tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2012/17347, K. 2013/15312, 10 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama